وقتی داری از دستش میدی...

#دلنوشته هراس از دست دادنهاست...که آدم را به مرز تحقیر شدن میرساند... به مرز تن دادن به چیزهایی که باورشان نداری.... به مرز پذیرفتن کارهایی که دوستشان نداری... به مرز نابود شدن، دیده نشدن، تنها شدن....پ. ن:  مشکل نبودن آدما نیست. مشکل اون آدمی که انتظارشو داشتی نبوده باشه! درست مثل همونجا که شاعر میگه “آمد اما، در نگاهش آن نوازشها نبود” … و این یعنی پایان دلخوشی، پایان امید و آرزوهات...